27 Ağustos 2010 Cuma

Ayrılık Psikolojisi- Spontane


ve Sonunda oldu, stajımda son saatlere girdim..Zararsız fakat bir o kadar da köhne olan duygularım depreşmeye başladı artık.. Götümde hafif bir karıncalanma , suratım da ise yeşil limon yemişcesine ekşimsi bir hal var.. Birden aklıma dedem geliyor; sırtı hafif kamburlu, yüzü yılların getirdiği sıkıntılarla kırış kırış olmuş, ağzında ki çarşafı her çekişinde derinden gelen bir öğürmeyle karşımda duruyor san ki.. Dedem bana şu öğütleri verdi gibisinden muhabbete girmeyeceğim zira kendisiyle tek yakınlaşmamız avucunun içine işememe izin vermesiydi. Neyse uzatmadan konuya gireceğim, zaten klima soğuk soğuk püfürerek yeterince gerilimli ortamı oluşturdu..

Ayrılık...

Ne demiş şair; "Ne gideni, ne kalanı yaşatan, onca yaşanılandan sonra ardında sadece iki ceset bırakan..."

Benim hayatım ayrılıklarla dolu çikocan, ardında 2 ceset artı 2 damla gözyaşı bırakan.. Babamın bizi bırakıp şehir dışına çalışmaya gitmesi.. Üniversite için annem ve kardeşimden ayrılmam hele ki anneniz aç kalmayasınız diye valizinize 30 tane ev yapımı domates konservesi koyduysa; ayrılık acınız kat ve kat artıyor.. İlk sevgilimden ayrılmam, çok aptalcaydı ama üzülmüştüm lan yinede.. Son olarak da TEB FAKTORİNG.. Acısıyla acısıyla, üzüntüsüyle üzüntüsüyle kaç haftayı geri de bıraktık. Faks çekmeyi bu kadar özleyeceğimi sanmazdım hele ki ekstra çikolatalı sütten bahsetmek bile istemiyorum..

Ayrılık demişken bir kaç konuya daha değinmek istiyorum, özellikle de istenmeyen ayrılıklardan.. Ya da boşver lan değinmeyeceğim banane. Sadece şunu söyleyeyim olması gereken uzaklaşmaları ayrılık saymıyorum ben.. Ayrılık; sadece vücutların birbirine uzak olması değildir. Atıyorum; her gece yatmadan saatlerce düşündüğün ve o yüzden uyuyamadığın bir insandan nasıl ayrılabilirsin ki?

"Ne mi yapacağım bundan sonra?


Ayak izlerimi silmek için sana gelen bütün yolları tersinden yürüyeceğim önce. Şiir yazmayacağım bir süre. Hediyelik eşya satan dükkanların önünden geçmeyeceğim. Senin için biriktirdiğim yağmur suyunu, bir gül ağacının dibine dökeceğim. Falcı kadınlara inanmayacağım artık. Geleceğe ışık düşüren bir gülüşle gülmeyeceğim kimseye...

Kısacası..

Senin korkularını, benim inceliğimi doldurup yüreğime, bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım..."



(Dikey Geçiş Sınavında ilk 500 e girip ilk tercihinde İstanbul Üniversitesi'ni kazanan, kardeşim kadar sevdiğim Halilİbrahim'in başarısını kutlar, yeni bir oda arkadaşı bulduğum için de bir o kadar sevindirik olurum.nokta.)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder