Başkasının düşüncesiyle yazıyorsun diyen birinin, başkalarının düşünceleriyle hareket etmesi gerçekten üzüntü verici.. Sabahları çıplak düşünceye sahip olmanın verdiği öznellikle içten yazıldığnı inandığım "Bebeğim, canım, öpüyorum" tarzı kelimelerin, dershaneye gittikten sonra yoksayılması daha da üzüntü verici.. En çok içimi acıtan, aklıma her geldiğinde kalbimi sıkıştıran, küçük kalp spazmları geçirmeme neden olan şey ne biliyor musun? Hatırlıyorsan; ilk telefon görüşmemizde "senin önünde güzel ve uzun bir hayat olduğunu, çok farklı ortamlara gireceğini, yeni insanlarla tanışacağını ve benim bencillik etmemem gerektiğini söylemiştim ki hala daha söylüyorum.. Ayrıca senin kazanman gereken bir sınav olduğunu ve bunun için kendimi soyutlayabileceğimi" de belirtmiştim..
ve Sen bunun üzerine akşamı beklemeye gerek duymayıp! başından savar gibi kestirip atılmış, okuyunca saçlarının aniden beyazlaması gibi bir his uyandıran mesaj atıyorsun; "Düşündüm ben, abartmayalım, çok tuhaf, gerçekten ilgileniyor olabilirsin..."
Hani bakıpta görememek var ya, duyupta anlamamak, dokunupta hissedememek, sevipte yaşayamamak.. İşte bunun gibi birşey buda..
Ben, mesaj geldi diye sevinirken oysa ki bana dert gelmiş, hüzün konuk olmuş.. ve uzunca bir sürede gideceğe benzemiyor..
Seni suçlamıyorum sakın yanlış anlama, tamamen kendimle ilgili bir şey bu. İnsanlara çok fazla değer veririm, bunun sonucunda da aşırı bağlanan birisiyim. Maç yaparken bana pas atan çocuğu bile çok severim.. Ama! sen bilmiyorsun ki ben Babam ve Oğlum'u izlemeden önce 3 litre su içerim. Sen bilmiyorsun ki en küçük bir şeyde sabahlara kadar uyuyamam....
Hani demiştim ya sana; "Auralardan etkileniyorum, etrafımda mutsuz insanlar varsa ben mutsuz olurum, mutlu insanlarda varsa da mutlu olurum" diye.. Sen benim yanımda değilsin ya ama ben yine de senin çok mutlu olmanı istiyorum.. Çünkü o gelişmiş fiziğinin içinde küçük bir dünyan var. Dünyada ki çok az insanın yapabildiği şeyi yapıyorsun.. Empati... Sen her konuşmamızda ciddi ciddi "Konuşamıyorum, çok sıkılıyorsun biliyorum, konuşmak zorunda değilsin" diyorsun ya, bu kadar düşünceli olman o kadar çok hoşuma gidiyordu ki belirtmek istedim ancak dün öğrenmiş bulunduk ki empati denilen kadavra sana her zaman uğramıyormuş...
Dün Mert'ten duyduğuma göre ben yalancı değilim demişsin. O konuya da bir açıklık getirelim... Yalan söylemek sadece sözlerin çakışması, birbirini tutmaması değildir. Yapılması gerekip yapılmayan ya da yapılmaması gerekirken yapılanlar da yalandır benim gözümde.. Bir halt yedikten sonra, ona ulaşmaya çalışmak da yalanın bir parçasıdır... Olan olduktan sonra karşındakini kendi iç dünyasında rahat bırakmak gerekir..!
Feysbuktan silme konusuna gelince, seni kişi listemden silip engellemedim, sadece hesabımı uzunca bir süreliğine dondurdum.. Bu süreçte ise seni kalbimden silmekle uğraşacağım...
Yanında hiçbir zaman "Diyet kola var mı? Var.. O zaman ben bir açık çay alayım" esprisi yapmamış olabilirim ama ben seni gerçekten sevmiştim.. Sevgili sevmesi değildi. Çıkar ilişkisine dayanmayan bir sevgiydi.. Bu sevgiyi kardeş sevgisi ya da arkadaş sevgisine dönüştürebilirdim ancak sen buna imkan vermedin...
Bundan sonra ne olur bilmiyorum. Bildiğim tek şey var o da hiçbir şey bilmediğimdir demiyeceğim tabi ki.. Bildiğim tek şey; bundan sonra ki 2-3 hafta boyunca yanağımda doğum lekesi gibi doğuştan gelen bir çaresizlikle dolaşacağımdır.. Size kötü görünebilir ama ben doğum lekesi olan çocukları ayrı bir seviyorum..
İçimde kalan son bir kaç şeyden daha bahsetmek istiyorum hem fazla vaktim yok iftara yetişeceğim..
Daha önce söyledim mi bilmiyorum ama ben bir hayalperestim... Gece hayal kurmayı bırak, tuvalette, hatta sabah kalkarken bile hayal kurarım.. Ben bir hayal kurmuştum!; "Bir kış sabahıydı ve hava çok soğuktu" yok lan bu değildi eee, pis, kaka... Hayalim; Ben kollarımı kocaman açmıştım, senin sığabileceğin büyüklükte ve sıcaklıktaydı. Dışarıdan bakınca sığabilecek görünüyordun oysaki kollarımda seni hissetmedim bile..!
Neslişah;
*Sen hiç bir gecede gündüze küstün mü?
*Kanadını kıranlara gözyaşı döktün mü?
*Güneşi hiç bu kadar sönük gördün mü?
*Söyle nerede yanlış yaptım?
*inanmazdım sözüne.
*Hiç gücüm yok zamanı çevirmeye.
*Görmesende, duymasanda.
*Yaşardım yine bu aşkı seninle.
*Görmesende, duymasanda.
*Yaşardım yine bu aşkı sessizceeee..
Ahanda ezan okunuyor, Faruk kaçar...
NOT: Ben senin sevdiceğin felan değilim artık... Üstüne basa basa hatta tekme ata ata söylüyorum ben beyaz değilim! buğday tenliyim =) Sadece komşunun (tanrının) verdiği yüklü miktarda ki harçlığı kaybeden fakir çocuğum.. Bu arada Wicked Game değil Boulevard Of Broken Dreams. İzninle kapanışı senin sözünle yapmak istiyorum;
Ben olmadığım zamanlarda da kendine iyi bak, güzel yüzlü -bebeyim-, HOŞÇAKAL...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder