Adını Sen Koy

Haketmeyen insanlara değer vere vere, kendine verecek değeri kalmaz insanın.
Soğur bedeninden, ruhlarından, hislerinden, rüyalarından..
Buz tutar,
Donuklaşır,
Hissizleşir,
Düşünemez,
Ruh benliğe ve bedene yabancılaşır...
Sonra o buzlar bir anda hem de hiç beklenmedik bir anda kırılıverir, keskin ve soğuk tarafı acıtır insanın yüreğini, kanatır.. Bedeni parçalar, kanatır, koparır.. kırmızı kıpkırmızı.
Bedensiz bir ruha, kara bir gölgeye dönüşür insan aynada, kendi gözlerinde kendini göremez artık.. Tükenir ve yok olur.

Sanırım dün haddimi fazla aştım, bu neticede bir özür ve düzeltme mesajı yazma zorunluluğunda hissediyorum kendimi...;

...
Eşyaya ya da kişiye verdiğimiz değer tamamiyle bize aittir. Değer verilenin bunu haketmesi ya da haketmemesi gibi bir durum söz konusu değildir.
Verdiğimiz değeri haketmediğini düşündüğümüz kişiyi suçlamak, "Lanet olsun..! Alçaksın sen.. Beni hiç haketmemişsin" demek saçmalığın daniskasıdır...
O kişi ne alçaktır, ne kötü ne de pislik!..
O kişi bir insandır, candır..
Ona yüklediğiniz her türlü anlamın mülkiyeti de size aittir.
Diyeceğim o ki; " Aynaya bakın ve kendinizle yüzleşin, verdiğiniz değerlerin sorumlusu sizden gayrısı olamaz çünkü."